جغد فال بد مىگرفتند . در تواريخ نوشته‌اند و در كتب مقاتل ديده‌ام كه وقتى اسراى اهل بيت را وارد شام مىكردند و مردم به استقبال بيرون آمده بودند ، گويا خود يزيد ابن معاويه هم به جايى در بيرون شهر آمده بود و در آنجا كلاغى صدا كرد و او از اين امر فال بد گرفت ، بعد اين رباعى را گفت : لَمّا بَدَتْ تِلْكَ الرُّؤوسُ وَ اشْرَقَتْ * تِلْكَ الشُّموسُ عَلى رِدى جيرونِ صاحَ الْغُرابُ فَقُلْتُ صِحْ اوْ لاتَصِحْ * فَلَقَدْ قَضَيْتُ مِنَ النَّبِىِّ دُيونى مىگويد وقتى كه آن سرها و آن خورشيدها ( مقصودش زنان اسير است ) از دور بر ما فوق جيرون ( نام نقطه‌اى بوده است در بيرون شام ، شايد الآن هم به اين اسم باشد ) پيدا شدند ، كلاغ آمد فرياد كشيد ، من اين را به فال بد گرفتم كه عاقبتِ كارم بد خواهد شد ولى به كلاغ گفتم تو مىخواهى فرياد بكن مىخواهى فرياد نكن ، من دَينى را كه به پيغمبر اسلام داشتم ادا كردم . دو حديث پيغمبر اكرم در كمال صراحت فرمود : رُفِعَ عَنْ امَّتِىَ الطِّيَرَةُ در امت من تطيّر و فال بد وجود ندارد . خود پيغمبر اكرم اشياء را به فال نيك مىگرفت و هرگز فال بد نمىزد و از فال بد منع مىكرد . فرمود : اذا تَطَيَّرْتَ فَامْضِ وَ اذا حَسَدْتَ فَلاتَبْغِ هر وقت به دلت بد آمد ، با آمدن چيزى دلت چركين شد و تطير زدى ، اعتنا نكن ، مخصوصاً برو . باز فرمود : لاتُعادُوا الْايّامَ فَيُعاديكُمْ با ايام و روزگارها اعلام دشمنى نكنيد كه آنگاه آنها دشمن شما مىشوند . امام صادق فرمود : تطيّر چيزى است كه اگر سخت بگيرى بر تو سخت مىگيرد ، چون وقتى سخت مىگيرى خودت هستى كه بر خودت سخت مىگيرى ، و اگر سست بگيرى بر تو سست مىگيرد ؛ اگر اعتنا نكنى مىبينى چيزى نبوده است . خيلى جملهء عجيبى است ! آيات قرآن دربارهء قوم عاد به هر حال مسئلهء تطيّر و فال بد زدن مسأله‌اى است كه در اسلام به هر نام و عنوانى محكوم است و چنين چيزى وجود ندارد . در سراسر تعليمات اصيل اسلامى شما كلمه‌اى در اين موضوع پيدا نمىكنيد . ما كلمهء نحس و يوم نحس را در دو جاى قرآن